Bekijk de wereld eens door de ogen van de ander.
En sta open voor hoe het je verandert.

Kijken met nieuwe ogen

De kracht van verhalen vertellen is jezelf verplaatsen in de schoenen van de ander. Film heeft de kracht om je te doen kijken door nieuwe, andere ogen. In een wereld waarin wij mensen alles naar onze hand zetten, is er behoefte aan verhalen en wijsheid vanuit andere hoeken. Wat kunnen we leren door aandachtiger te kijken, voelen en luisteren? Door ons open te stellen voor talen die wij niet spreken, maar die we op een dieper, onbewust niveau wel kunnen begrijpen.

Voor deze verhalen en stemmen zet ik de kracht van film en het verhalen vertellen in. 

Tijdens een twee maanden durende Artist in Residence in Ellemeet verdiep ik me in het stromen van de Ooster- en Westeschelde.

Hoe kunnen we deze gebieden beter beschermen tegen vervuiling en menselijke inmenging? Kan het natuurrecht hier een rol in krijgen? Of moeten we de Scheldes op een andere manier een stem geven?

In De Stand van het Gras wordt de strijd in beeld gebracht die mensen met hun gazon voeren. Die strijd zien we door de ogen van een egel en een ekster.

De mogelijkheden om problemen met het gras op te lossen lijken oneindig en de vastberadenheid van de mens om de natuur naar zijn hand te zetten eveneens. Deze obsessie met controle en perfectie levert absurde situaties op.

Wat is het eindstation van deze strijd? Wat voor een bedreiging vormt dit voor de dieren die in een tuin leven? En wat betekent het uiteindelijk voor ons zelf?

De Donau maakt een reis van het Zwarte Woud naar de Zwarte Zee en komt onderweg de mens tegen, soms als vriend en soms als vijand. In deze korte documentaire groeit de Donau uit van kleine stroom tot machtige rivier.

De Donau is niet alleen een levensader in het landschap van Oost-Europa maar is ook een verbinder van culturen en brug tussen verleden, heden en toekomst.

In dit intieme portret leren we de Donau en zijn omgeving vanuit een uniek perspectief kennen; door de ogen en oren van de rivier zelf.